Synonymer: gedogen, toelaten, toestaan, veroorloven, permitteren
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /vərˈɣɵnə(n)/ |
|---|
| Avstavning | ver·gun·nen |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) vergun | (ik) vergunde |
| (jij) vergunt | (jij) vergunde |
| (hij) vergunt | (hij) vergunde |
| (wij) vergunnen | (wij) vergunden |
| (jullie) vergunnen | (jullie) vergunden |
| (gij) vergunt | (gij) vergundet |
| (zij) vergunnen | (zij) vergunden |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) vergunne | (dat ik) vergunde |
| (dat jij) vergunne | (dat jij) vergunde |
| (dat hij) vergunne | (dat hij) vergunde |
| (dat wij) vergunnen | (dat wij) vergunden |
| (dat jullie) vergunnen | (dat jullie) vergunden |
| (dat gij) vergunnet | (dat gij) vergundet |
| (dat zij) vergunnen | (dat zij) vergunden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| vergun | vergunt |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| vergunnend, vergunnende | (hebben) vergund |
Het spreken is u vergund.
Ik heb eigenlijk niets over deze koepel te zeggen, maar mijn oom zal het mij niet ten kwade duiden dat ik voor een ogenblik in zijn rechten treed en u een schuilplaats vergun.