Synonymer: beledigen, grieven, verongelijken, kwetsen, onrecht aandoen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈkrɛŋkə(n)/ |
|---|
| Avstavning | kren·ken |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) krenk | (ik) krenkte |
| (jij) krenkt | (jij) krenkte |
| (hij) krenkt | (hij) krenkte |
| (wij) krenken | (wij) krenkten |
| (jullie) krenken | (jullie) krenkten |
| (gij) krenkt | (gij) krenktet |
| (zij) krenken | (zij) krenkten |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) krenke | (dat ik) krenkte |
| (dat jij) krenke | (dat jij) krenkte |
| (dat hij) krenke | (dat hij) krenkte |
| (dat wij) krenken | (dat wij) krenkten |
| (dat jullie) krenken | (dat jullie) krenkten |
| (dat gij) krenket | (dat gij) krenktet |
| (dat zij) krenken | (dat zij) krenkten |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| krenk | krenkt |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| krenkend, krenkende | (hebben) gekrenkt |
„Wacht eens even!” riep de pastoor gekrenkt.
Ik in ieder geval zou er niet over piekeren uw waardigheid te krenken!