Synonymer: achterstellen, verzaken, verzuimen, negligeren
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /vərˈʋaːrlozə(n)/ |
|---|
| Avstavning | ver·waar·lo·zen |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) verwaarloos | (ik) verwaarloosde |
| (jij) verwaarloost | (jij) verwaarloosde |
| (hij) verwaarloost | (hij) verwaarloosde |
| (wij) verwaarlozen | (wij) verwaarloosden |
| (jullie) verwaarlozen | (jullie) verwaarloosden |
| (gij) verwaarloost | (gij) verwaarloosdet |
| (zij) verwaarlozen | (zij) verwaarloosden |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) verwaarloze | (dat ik) verwaarloosde |
| (dat jij) verwaarloze | (dat jij) verwaarloosde |
| (dat hij) verwaarloze | (dat hij) verwaarloosde |
| (dat wij) verwaarlozen | (dat wij) verwaarloosden |
| (dat jullie) verwaarlozen | (dat jullie) verwaarloosden |
| (dat gij) verwaarlozet | (dat gij) verwaarloosdet |
| (dat zij) verwaarlozen | (dat zij) verwaarloosden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| verwaarloos | verwaarloost |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| verwaarlozend, verwaarlozende | (hebben) verwaarloosd |
De zeestraten hiertussen waren te verwaarlozen.
Tom Poes was niet de enige die belangstelling voor het verwaarloosde bouwwerk had.
Hij verwaarloosde zijn gewone bezigheden, of liet ze geheel rusten.