Synonymer: onteren, ontmaagden, ontwijden
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈsxɛndə(n)/ |
|---|
| Avstavning | schen·den |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) schend | (ik) schond |
| (jij) schendt | (jij) schond |
| (hij) schendt | (hij) schond |
| (wij) schenden | (wij) schonden |
| (jullie) schenden | (jullie) schonden |
| (gij) schendt | (gij) schondt |
| (zij) schenden | (zij) schonden |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) schende | (dat ik) schonde |
| (dat jij) schende | (dat jij) schonde |
| (dat hij) schende | (dat hij) schonde |
| (dat wij) schenden | (dat wij) schonden |
| (dat jullie) schenden | (dat jullie) schonden |
| (dat gij) schendet | (dat gij) schondet |
| (dat zij) schenden | (dat zij) schonden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| schend | schendt |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| schendend, schendende | (hebben) geschonden |