Synonymer: falen, misgaan, mislukken, sjezen, stralen, zakken, bakken, een buis krijgen, scheef gaan, spaak lopen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈstrɑndə(n)/ |
|---|
| Avstavning | stran·den |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) strand | (ik) strandde |
| (jij) strandt | (jij) strandde |
| (hij) strandt | (hij) strandde |
| (wij) stranden | (wij) strandden |
| (jullie) stranden | (jullie) strandden |
| (gij) strandt | (gij) stranddet |
| (zij) stranden | (zij) strandden |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) strande | (dat ik) strandde |
| (dat jij) strande | (dat jij) strandde |
| (dat hij) strande | (dat hij) strandde |
| (dat wij) stranden | (dat wij) strandden |
| (dat jullie) stranden | (dat jullie) strandden |
| (dat gij) strandet | (dat gij) stranddet |
| (dat zij) stranden | (dat zij) strandden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| strand | strandt |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| strandend, strandende | (zijn) gestrand |