Synonymer: aantasten, corroderen, uitbijten, uitvreten, wegvreten
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈbɛɪ̯tə(n)/ |
|---|
| Avstavning | bij·ten |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) bijt | (ik) beet |
| (jij) bijt | (jij) beet |
| (hij) bijt | (hij) beet |
| (wij) bijten | (wij) beten |
| (jullie) bijten | (jullie) beten |
| (gij) bijt | (gij) beet |
| (zij) bijten | (zij) beten |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) bijte | (dat ik) bete |
| (dat jij) bijte | (dat jij) bete |
| (dat hij) bijte | (dat hij) bete |
| (dat wij) bijten | (dat wij) beten |
| (dat jullie) bijten | (dat jullie) beten |
| (dat gij) bijtet | (dat gij) betet |
| (dat zij) bijten | (dat zij) beten |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| bijt | bijt |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| bijtend, bijtende | (hebben) gebeten |