Synonymer: aan land gaan, aan wal komen, aanleggen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈlɑndə(n)/ |
|---|
| Avstavning | lan·den |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) land | (ik) landde |
| (jij) landt | (jij) landde |
| (hij) landt | (hij) landde |
| (wij) landen | (wij) landden |
| (jullie) landen | (jullie) landden |
| (gij) landt | (gij) landdet |
| (zij) landen | (zij) landden |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) lande | (dat ik) landde |
| (dat jij) lande | (dat jij) landde |
| (dat hij) lande | (dat hij) landde |
| (dat wij) landen | (dat wij) landden |
| (dat jullie) landen | (dat jullie) landden |
| (dat gij) landet | (dat gij) landdet |
| (dat zij) landen | (dat zij) landden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| land | landt |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| landend, landende | (zijn) geland |