Synonym: vervoegen
| Del av tal | verb |
|---|---|
| Uttal | /kɔɲyˈɣerə(n)/ |
| Avstavning | con·ju·ge·ren |
| Indikativ | |
|---|---|
| Presens | Dåtid |
| (ik) conjugeer | (ik) conjugeerde |
| (jij) conjugeert | (jij) conjugeerde |
| (hij) conjugeert | (hij) conjugeerde |
| (wij) conjugeren | (wij) conjugeerden |
| (jullie) conjugeren | (jullie) conjugeerden |
| (gij) conjugeert | (gij) conjugeerdet |
| (zij) conjugeren | (zij) conjugeerden |
| Konjunktiv | |
| Presens | Dåtid |
| (dat ik) conjugere | (dat ik) conjugeerde |
| (dat jij) conjugere | (dat jij) conjugeerde |
| (dat hij) conjugere | (dat hij) conjugeerde |
| (dat wij) conjugeren | (dat wij) conjugeerden |
| (dat jullie) conjugeren | (dat jullie) conjugeerden |
| (dat gij) conjugeret | (dat gij) conjugeerdet |
| (dat zij) conjugeren | (dat zij) conjugeerden |
| Imperativ | |
| Singular/Plural | Plural |
| conjugeer | conjugeert |
| Particip | |
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
| conjugerend, conjugerende | (hebben) geconjugeerd |
| engelska | conjugate; pair |
|---|---|
| esperanto | konjugacii; konjugi |
| papiamento | konhugá |
| spanska | conjugar |
| tyska | konjugieren; beugen; abwandeln |