Synonym: knallen
| Del av tal | verb |
|---|---|
| Uttal | /ˈplɔfə(n)/ |
| Avstavning | plof·fen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Presens | Dåtid |
| (ik) ploft | (ik) plofte |
| (jij) ploft | (jij) plofte |
| (hij) ploft | (hij) plofte |
| (wij) ploffen | (wij) ploften |
| (jullie) ploffen | (jullie) ploften |
| (gij) ploft | (gij) ploftet |
| (zij) ploffen | (zij) ploften |
| Konjunktiv | |
| Presens | Dåtid |
| (dat ik) ploffe | (dat ik) plofte |
| (dat jij) ploffe | (dat jij) plofte |
| (dat hij) ploffe | (dat hij) plofte |
| (dat wij) ploffen | (dat wij) ploften |
| (dat jullie) ploffen | (dat jullie) ploften |
| (dat gij) ploffet | (dat gij) ploftet |
| (dat zij) ploffen | (dat zij) ploften |
| Particip | |
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
| ploffend, ploffende | (zijn) geploft |
| engelska | bang; explode; burst; detonate; backfire |
|---|---|
| esperanto | knali |
| färöiska | bresta |
| tyska | knallen; zerplatzen |