Synonymer: aanstoken, ophitsen, op stang jagen, sarren, opstoken, opjutten
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈprɪkələ(n)/ |
|---|
| Avstavning | prik·ke·len |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) prikkel | (ik) prikkelde |
| (jij) prikkelt | (jij) prikkelde |
| (hij) prikkelt | (hij) prikkelde |
| (wij) prikkelen | (wij) prikkelden |
| (jullie) prikkelen | (jullie) prikkelden |
| (gij) prikkelt | (gij) prikkeldet |
| (zij) prikkelen | (zij) prikkelden |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) prikkele | (dat ik) prikkelde |
| (dat jij) prikkele | (dat jij) prikkelde |
| (dat hij) prikkele | (dat hij) prikkelde |
| (dat wij) prikkelen | (dat wij) prikkelden |
| (dat jullie) prikkelen | (dat jullie) prikkelden |
| (dat gij) prikkelet | (dat gij) prikkeldet |
| (dat zij) prikkelen | (dat zij) prikkelden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| prikkel | prikkelt |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| prikkelend, prikkelende | (hebben) geprikkeld |