Synonymer: absent zijn, afwezig zijn, verstek laten gaan
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ondˈbrekə(n)/ |
|---|
| Avstavning | ont·bre·ken |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) ontbreek | (ik) ontbrak |
| (jij) ontbreekt | (jij) ontbrak |
| (hij) ontbreekt | (hij) ontbrak |
| (wij) ontbreken | (wij) ontbraken |
| (jullie) ontbreken | (jullie) ontbraken |
| (gij) ontbreekt | (gij) ontbraakt |
| (zij) ontbreken | (zij) ontbraken |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) ontbreke | (dat ik) ontbrake |
| (dat jij) ontbreke | (dat jij) ontbrake |
| (dat hij) ontbreke | (dat hij) ontbrake |
| (dat wij) ontbreken | (dat wij) ontbraken |
| (dat jullie) ontbreken | (dat jullie) ontbraken |
| (dat gij) ontbreket | (dat gij) ontbraket |
| (dat zij) ontbreken | (dat zij) ontbraken |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| ontbreek | ontbreekt |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| ontbrekend, ontbrekende | (hebben) ontbroken |