Synonymer: afwerken, klaarkomen met, volbrengen, afmaken, een einde maken aan
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /bəɛɪ̯ndəɣə(n)/ |
|---|
| Avstavning | be·ein·di·gen |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) beëindig | (ik) beëindigde |
| (jij) beëindigt | (jij) beëindigde |
| (hij) beëindigt | (hij) beëindigde |
| (wij) beëindigen | (wij) beëindigden |
| (jullie) beëindigen | (jullie) beëindigden |
| (gij) beëindigt | (gij) beëindigdet |
| (zij) beëindigen | (zij) beëindigden |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) beëindige | (dat ik) beëindigde |
| (dat jij) beëindige | (dat jij) beëindigde |
| (dat hij) beëindige | (dat hij) beëindigde |
| (dat wij) beëindigen | (dat wij) beëindigden |
| (dat jullie) beëindigen | (dat jullie) beëindigden |
| (dat gij) beëindiget | (dat gij) beëindigdet |
| (dat zij) beëindigen | (dat zij) beëindigden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| beëindig | beëindigt |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| beëindigend, beëindigende | (hebben) beëindigd |