Synonymer: ontwijken, uit de weg gaan, vermijden, omzéílen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈmɛɪ̯də(n)/ |
|---|
| Avstavning | mij·den |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) mijd | (ik) meed |
| (jij) mijdt | (jij) meed |
| (hij) mijdt | (hij) meed |
| (wij) mijden | (wij) meden |
| (jullie) mijden | (jullie) meden |
| (gij) mijdt | (gij) meedt |
| (zij) mijden | (zij) meden |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) mijde | (dat ik) mede |
| (dat jij) mijde | (dat jij) mede |
| (dat hij) mijde | (dat hij) mede |
| (dat wij) mijden | (dat wij) meden |
| (dat jullie) mijden | (dat jullie) meden |
| (dat gij) mijdet | (dat gij) medet |
| (dat zij) mijden | (dat zij) meden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| mijd | mijdt |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| mijdend, mijdende | (hebben) gemeden |