Synonymer: aanstellen, aannemen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /bəˈnumə(n)/ |
|---|
| Avstavning | be·noe·men |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) benoem | (ik) benoemde |
| (jij) benoemt | (jij) benoemde |
| (hij) benoemt | (hij) benoemde |
| (wij) benoemen | (wij) benoemden |
| (jullie) benoemen | (jullie) benoemden |
| (gij) benoemt | (gij) benoemdet |
| (zij) benoemen | (zij) benoemden |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) benoeme | (dat ik) benoemde |
| (dat jij) benoeme | (dat jij) benoemde |
| (dat hij) benoeme | (dat hij) benoemde |
| (dat wij) benoemen | (dat wij) benoemden |
| (dat jullie) benoemen | (dat jullie) benoemden |
| (dat gij) benoemet | (dat gij) benoemdet |
| (dat zij) benoemen | (dat zij) benoemden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| benoem | benoemt |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| benoemend, benoemende | (hebben) benoemd |