Synonymer: delven, opgraven, rooien, uitgraven, winnen, opdelven, opdiepen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈɔbdœʏ̯kələ(n)/ |
|---|
| Avstavning | op·dui·ke·len |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) duikel op | (ik) duikelde op |
| (jij) duikelt op | (jij) duikelde op |
| (hij) duikelt op | (hij) duikelde op |
| (wij) duikelen op | (wij) duikelden op |
| (jullie) duikelen op | (jullie) duikelden op |
| (gij) duikelt op | (gij) duikeldet op |
| (zij) duikelen op | (zij) duikelden op |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) opduikele | (dat ik) opduikelde |
| (dat jij) opduikele | (dat jij) opduikelde |
| (dat hij) opduikele | (dat hij) opduikelde |
| (dat wij) opduikelen | (dat wij) opduikelden |
| (dat jullie) opduikelen | (dat jullie) opduikelden |
| (dat gij) opduikelet | (dat gij) opduikeldet |
| (dat zij) opduikelen | (dat zij) opduikelden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| duikel op | duikelt op |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| opduikelend, opduikelende | (hebben) opgeduikeld |