Synonymer: neerhalen, neerschieten, neerleggen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈneːrknɑlə(n)/ |
|---|
| Avstavning | neer·knal·len |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) knal neer | (ik) knalde neer |
| (jij) knalt neer | (jij) knalde neer |
| (hij) knalt neer | (hij) knalde neer |
| (wij) knallen neer | (wij) knalden neer |
| (jullie) knallen neer | (jullie) knalden neer |
| (gij) knalt neer | (gij) knaldet neer |
| (zij) knallen neer | (zij) knalden neer |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) neerknalle | (dat ik) neerknalde |
| (dat jij) neerknalle | (dat jij) neerknalde |
| (dat hij) neerknalle | (dat hij) neerknalde |
| (dat wij) neerknallen | (dat wij) neerknalden |
| (dat jullie) neerknallen | (dat jullie) neerknalden |
| (dat gij) neerknallet | (dat gij) neerknaldet |
| (dat zij) neerknallen | (dat zij) neerknalden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| knal neer | knalt neer |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| neerknallend, neerknallende | (hebben) neergeknald |