Synonymer: doorscheuren, vaneenscheuren, verscheuren, aan stukken scheuren, uiteenscheuren
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /œʏ̯ˈtenrɛɪ̯tə(n)/ |
|---|
| Avstavning | uit·een·rij·ten |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) rijt uiteen | (ik) reet uiteen |
| (jij) rijt uiteen | (jij) reet uiteen |
| (hij) rijt uiteen | (hij) reet uiteen |
| (wij) rijten uiteen | (wij) reten uiteen |
| (jullie) rijten uiteen | (jullie) reten uiteen |
| (gij) rijt uiteen | (gij) reet uiteen |
| (zij) rijten uiteen | (zij) reten uiteen |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) uiteenrijte | (dat ik) uiteenrete |
| (dat jij) uiteenrijte | (dat jij) uiteenrete |
| (dat hij) uiteenrijte | (dat hij) uiteenrete |
| (dat wij) uiteenrijten | (dat wij) uiteenreten |
| (dat jullie) uiteenrijten | (dat jullie) uiteenreten |
| (dat gij) uiteenrijtet | (dat gij) uiteenretet |
| (dat zij) uiteenrijten | (dat zij) uiteenreten |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| rijt uiteen | rijt uiteen |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| uiteenrijtend, uiteenrijtende | (hebben) uiteengereten |