Synonymer: doorscheuren, vaneenscheuren, verscheuren, aan stukken scheuren, uiteenrijten
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /œʏ̯ˈtensxørə(n)/ |
|---|
| Avstavning | uit·een·scheu·ren |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) scheur uiteen | (ik) scheurde uiteen |
| (jij) scheurt uiteen | (jij) scheurde uiteen |
| (hij) scheurt uiteen | (hij) scheurde uiteen |
| (wij) scheuren uiteen | (wij) scheurden uiteen |
| (jullie) scheuren uiteen | (jullie) scheurden uiteen |
| (gij) scheurt uiteen | (gij) scheurdet uiteen |
| (zij) scheuren uiteen | (zij) scheurden uiteen |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) uiteenscheure | (dat ik) uiteenscheurde |
| (dat jij) uiteenscheure | (dat jij) uiteenscheurde |
| (dat hij) uiteenscheure | (dat hij) uiteenscheurde |
| (dat wij) uiteenscheuren | (dat wij) uiteenscheurden |
| (dat jullie) uiteenscheuren | (dat jullie) uiteenscheurden |
| (dat gij) uiteenscheuret | (dat gij) uiteenscheurdet |
| (dat zij) uiteenscheuren | (dat zij) uiteenscheurden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| scheur uiteen | scheurt uiteen |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| uiteenscheurend, uiteenscheurende | (hebben) uiteengescheurd |