Synonymer: ingrijpen, tussenbeide komen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ɪntərseˈderə(n)/ |
|---|
| Avstavning | in·ter·ce·de·ren |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) intercedeer | (ik) intercedeerde |
| (jij) intercedeert | (jij) intercedeerde |
| (hij) intercedeert | (hij) intercedeerde |
| (wij) intercederen | (wij) intercedeerden |
| (jullie) intercederen | (jullie) intercedeerden |
| (gij) intercedeert | (gij) intercedeerdet |
| (zij) intercederen | (zij) intercedeerden |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) intercedere | (dat ik) intercedeerde |
| (dat jij) intercedere | (dat jij) intercedeerde |
| (dat hij) intercedere | (dat hij) intercedeerde |
| (dat wij) intercederen | (dat wij) intercedeerden |
| (dat jullie) intercederen | (dat jullie) intercedeerden |
| (dat gij) intercederet | (dat gij) intercedeerdet |
| (dat zij) intercederen | (dat zij) intercedeerden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| intercedeer | intercedeert |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| intercederend, intercederende | (hebben) geïntercedeerd |