Synonymer: bekennen, erkennen, toegeven
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈɔpbixtə(n)/ |
|---|
| Avstavning | op·biech·ten |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) biecht op | (ik) biechtte op |
| (jij) biecht op | (jij) biechtte op |
| (hij) biecht op | (hij) biechtte op |
| (wij) biechten op | (wij) biechtten op |
| (jullie) biechten op | (jullie) biechtten op |
| (gij) biecht op | (gij) biechttet op |
| (zij) biechten op | (zij) biechtten op |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) opbiechte | (dat ik) opbiechtte |
| (dat jij) opbiechte | (dat jij) opbiechtte |
| (dat hij) opbiechte | (dat hij) opbiechtte |
| (dat wij) opbiechten | (dat wij) opbiechtten |
| (dat jullie) opbiechten | (dat jullie) opbiechtten |
| (dat gij) opbiechtet | (dat gij) opbiechttet |
| (dat zij) opbiechten | (dat zij) opbiechtten |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| biecht op | biecht op |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| opbiechtend, opbiechtende | (hebben) opgebiecht |