Synonymer: aanslaan, opspringen, stuiten, afstuiten, terugspringen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈɑfkɛtsə(n)/ |
|---|
| Avstavning | af·ket·sen |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (hij) afketst | (hij) afketste |
| (zij) afketsen | (zij) afketsten |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat hij) afketse | (dat hij) afketste |
| (dat zij) afketsen | (dat zij) afketsten |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| afketsend, afketsende | (zijn) afgeketst |
Meestal ketsten ze af op de stenen, maar af en toe trof er een een menselijk doel.
Maar de pijl ketste af op zijn verborgen maliënkolder.