Synonymer: bellen, doen rinkelen, rinkelen met, tokkelen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈrɪŋkəl(n)/ |
|---|
| Avstavning | rin·ke·len |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) rinkel | (ik) rinkelde |
| (jij) rinkelt | (jij) rinkelde |
| (hij) rinkelt | (hij) rinkelde |
| (wij) rinkelen | (wij) rinkelden |
| (jullie) rinkelen | (jullie) rinkelden |
| (gij) rinkelt | (gij) rinkeldet |
| (zij) rinkelen | (zij) rinkelden |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) rinkele | (dat ik) rinkelde |
| (dat jij) rinkele | (dat jij) rinkelde |
| (dat hij) rinkele | (dat hij) rinkelde |
| (dat wij) rinkelen | (dat wij) rinkelden |
| (dat jullie) rinkelen | (dat jullie) rinkelden |
| (dat gij) rinkelet | (dat gij) rinkeldet |
| (dat zij) rinkelen | (dat zij) rinkelden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| rinkel | rinkelt |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| rinkelend, rinkelende | (hebben) gerinkeld |