| Del av tal | verb |
|---|---|
| Uttal | /ɑplaˈteːrə(n)/ |
| Avstavning | ab·la·te·ren |
| Indikativ | |
|---|---|
| Presens | Dåtid |
| (ik) ablateer | (ik) ablateerde |
| (jij) ablateert | (jij) ablateerde |
| (hij) ablateert | (hij) ablateerde |
| (wij) ablateren | (wij) ablateerden |
| (jullie) ablateren | (jullie) ablateerden |
| (gij) ablateert | (gij) ablateerdet |
| (zij) ablateren | (zij) ablateerden |
| Konjunktiv | |
| Presens | Dåtid |
| (dat ik) ablatere | (dat ik) ablateerde |
| (dat jij) ablatere | (dat jij) ablateerde |
| (dat hij) ablatere | (dat hij) ablateerde |
| (dat wij) ablateren | (dat wij) ablateerden |
| (dat jullie) ablateren | (dat jullie) ablateerden |
| (dat gij) ablateret | (dat gij) ablateerdet |
| (dat zij) ablateren | (dat zij) ablateerden |
| Imperativ | |
| Singular/Plural | Plural |
| ablateer | ablateert |
| Particip | |
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
| ablaterend, ablaterende | (hebben) geablateerd |
| engelska | ablate |
|---|---|
| esperanto | ablacii |
| tyska | entfernen; amputieren; abschmelzen |