Information om ordet 'uiteenspatten' [dut] (epo: dissalti)

Synonymer: uiteenspringen, uit elkaar springen

Konjugation

Indikativ
Presens	Dåtid
(ik) spat uiteen	(ik) spatte uiteen
(jij) spat uiteen	(jij) spatte uiteen
(hij) spat uiteen	(hij) spatte uiteen
(wij) spatten uiteen	(wij) spatten uiteen
(jullie) spatten uiteen	(jullie) spatten uiteen
(gij) spat uiteen	(gij) spattet uiteen
(zij) spatten uiteen	(zij) spatten uiteen
Konjunktiv
Presens	Dåtid
(dat ik) uiteenspatte	(dat ik) uiteenspatte
(dat jij) uiteenspatte	(dat jij) uiteenspatte
(dat hij) uiteenspatte	(dat hij) uiteenspatte
(dat wij) uiteenspatten	(dat wij) uiteenspatten
(dat jullie) uiteenspatten	(dat jullie) uiteenspatten
(dat gij) uiteenspattet	(dat gij) uiteenspattet
(dat zij) uiteenspatten	(dat zij) uiteenspatten
Imperativ
Singular/Plural	Plural
spat uiteen	spat uiteen
Particip
Nuvarande particip	Perfektparticip
uiteenspattend, uiteenspattende	(zijn) uiteengespat