Synonymer: accepteren, ontvangen, aanvaarden, in ontvangst nemen, ingaan op, nemen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈanemə(n)/ |
|---|
| Avstavning | aan·ne·men |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) neem aan | (ik) nam aan |
| (jij) neemt aan | (jij) nam aan |
| (hij) neemt aan | (hij) nam aan |
| (wij) nemen aan | (wij) namen aan |
| (jullie) nemen aan | (jullie) namen aan |
| (gij) neemt aan | (gij) naamt aan |
| (zij) nemen aan | (zij) namen aan |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) aanneme | (dat ik) aanname |
| (dat jij) aanneme | (dat jij) aanname |
| (dat hij) aanneme | (dat hij) aanname |
| (dat wij) aannemen | (dat wij) aannamen |
| (dat jullie) aannemen | (dat jullie) aannamen |
| (dat gij) aannemet | (dat gij) aannamet |
| (dat zij) aannemen | (dat zij) aannamen |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| neem aan | neemt aan |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| aannemend, aannemende | (hebben) aangenomen |
De markies nam het sieraad dat de dwerg hem overreikte, verrast aan.
Daar u geen betaling wilde aannemen, zal ik u een equivalent sturen.
Jullie weten toch dat ik die rommel niet aanneem?