Synonymer: onbedorven, onschuldig, schuldeloos
| Del av tal | adjective |
|---|---|
| Uttal | /ɔˈnozəl/ |
| Avstavning | on·no·zel |
| Positiv | onnozel |
|---|---|
| Komparativ | onnozeler |
| Superlativ | onnozelst |
| Positiv | Komparativ | Superlativ | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Predikativ | onnozel | onnozeler | (het) onnozelst, (het) onnozelste | |||
| Attributiv | Obestämd | Maskulint och feminint plural | onnozele | onnozelere | onnozelste | |
| Obestämd singular | onnozel | onnozeler | onnozelst | |||
| Plural | onnozele | onnozelere | onnozelste | |||
| Bestämd | onnozele | onnozelere | onnozelste | |||
| Partitiv | onnozels | onnozelers | ||||
| afrikaans | onskuldig |
|---|---|
| danska2 | uskyldig |
| engelska | innocent |
| esperanto | senkulpa; inocenta |
| franska | innocent |
| färöiska | sakleysur |
| grekiska | αθώος |
| isländska | saklaus |
| katalanska | innocent |
| papiamento | inkulpabel; inosente |
| polska | niewinny |
| portugisiska | inocente |
| saterfrisiska | uunscheeldich; uunwieten; uunskeeldich |
| spanska | inocente |
| svenska | oskyldig |
| tyska | harmlos; unschuldig; schuldlos; schuldfrei |
| västfrisiska | ûnskuldich |