| Del av tal | adjective |
|---|---|
| Uttal | /vərˈstɑndəx/ |
| Avstavning | ver·stan·dig |
| Positiv | verstandig |
|---|---|
| Komparativ | verstandiger |
| Superlativ | verstandigst |
| Positiv | Komparativ | Superlativ | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Predikativ | verstandig | verstandiger | (het) verstandigst, (het) verstandigste | |||
| Attributiv | Obestämd | Maskulint och feminint plural | verstandige | verstandigere | verstandigste | |
| Obestämd singular | verstandig | verstandiger | verstandigst | |||
| Plural | verstandige | verstandigere | verstandigste | |||
| Bestämd | verstandige | verstandigere | verstandigste | |||
| Partitiv | verstandigs | verstandigers | ||||
| danska2 | fornuftig |
|---|---|
| engelska | prudent; reasonable; sensible; judicious; wise |
| esperanto | prudenta |
| finska | älykäs |
| franska | prudent; raisonnable; sage |
| färöiska | skilagóður; hyggin; rættsiktaður |
| italienska | sensato |
| katalanska | prudent; raonable |
| latin | prudens |
| portugisiska | judicioso; prudente; sensato |
| ryska | благоразумный |
| saterfrisiska | klouk; kluftich; finnich; wies; goar |
| spanska | acertado; escarcha |
| tyska | gescheit; klug; vernünftig; verständig |