Synonymer: beuren, ophalen, tillen, opheffen, opnemen, optillen, oplichten, lichten, hieuwen, opbeuren, omhoogheffen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈɦɛfə(n)/ |
|---|
| Avstavning | hef·fen |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) hef | (ik) hief |
| (jij) heft | (jij) hief |
| (hij) heft | (hij) hief |
| (wij) heffen | (wij) hieven |
| (jullie) heffen | (jullie) hieven |
| (gij) heft | (gij) hieft |
| (zij) heffen | (zij) hieven |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) heffe | (dat ik) hieve |
| (dat jij) heffe | (dat jij) hieve |
| (dat hij) heffe | (dat hij) hieve |
| (dat wij) heffen | (dat wij) hieven |
| (dat jullie) heffen | (dat jullie) hieven |
| (dat gij) heffet | (dat gij) hievet |
| (dat zij) heffen | (dat zij) hieven |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| hef | heft |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| heffend, heffende | (hebben) geheven |
Op de brug hief Arflane een megafoon naar zijn lippen.
„Ga weg!” riep ik in het Poesjtoe en hief dreigend de steen.
De edelman stond op en hief zijn lorgon.