Synonymer: kiften, krakelen, ruzie maken, ruziën, herrie maken, woorden hebben, ruzie hebben
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈkɛɪ̯və(n)/ |
|---|
| Avstavning | kij·ven |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) kijf | (ik) keef, kijfde |
| (jij) kijft | (jij) keef, kijfde |
| (hij) kijft | (hij) keef, kijfde |
| (wij) kijven | (wij) keven, kijfden |
| (jullie) kijven | (jullie) keven, kijfden |
| (gij) kijft | (gij) keeft, kijfdet |
| (zij) kijven | (zij) keven, kijfden |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) kijve | (dat ik) keve, kijfde |
| (dat jij) kijve | (dat jij) keve, kijfde |
| (dat hij) kijve | (dat hij) keve, kijfde |
| (dat wij) kijven | (dat wij) keven, kijfden |
| (dat jullie) kijven | (dat jullie) keven, kijfden |
| (dat gij) kijvet | (dat gij) kevet, kijfdet |
| (dat zij) kijven | (dat zij) keven, kijfden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| kijf | kijft |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| kijvend, kijvende | (hebben) gekeven, gekijfd |