| Parte del discorso | adjective |
|---|---|
| Pronuncia | /ɑpnɔrˈmal/ |
| Sillabazione | ab·nor·maal |
| Positivo | abnormaal |
|---|---|
| Comparativo | abnormaler |
| Superlativo | abnormaalst |
| Positivo | Comparativo | Superlativo | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Predicativo | abnormaal | abnormaler | (het) abnormaalst, (het) abnormaalste | |||
| Attributivo | Indefinito | Plurale maschile e femminile | abnormale | abnormalere | abnormaalste | |
| Indefinito singolare | abnormaal | abnormaler | abnormaalst | |||
| Plurale | abnormale | abnormalere | abnormaalste | |||
| Definito | abnormale | abnormalere | abnormaalste | |||
| Partitivo | abnormaals | abnormalers | ||||
| afrikaans | abnormaal |
|---|---|
| esperanto | nenormala |
| francese | aberrant; anormal |
| inglese | abnormal; freak |
| italiano | anormale |
| papiamento | apnormal |
| spagnolo | anormal |
| svedese | abnorm |
| tedesco | anormal; regelwidrig |
| turco | anormal |
| ungherese | abnormális; abnormis |