| Parte del discorso | adjective |
|---|---|
| Pronuncia | /ˈɔŋɣəʋon/, /ɔŋɣəˈʋon/ |
| Sillabazione | on·ge·woon |
| Positivo | ongewoon |
|---|---|
| Comparativo | ongewoner |
| Superlativo | ongewoonst |
| Positivo | Comparativo | Superlativo | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Predicativo | ongewoon | ongewoner | (het) ongewoonst, (het) ongewoonste | |||
| Attributivo | Indefinito | Plurale maschile e femminile | ongewone | ongewonere | ongewoonste | |
| Indefinito singolare | ongewoon | ongewoner | ongewoonst | |||
| Plurale | ongewone | ongewonere | ongewoonste | |||
| Definito | ongewone | ongewonere | ongewoonste | |||
| Partitivo | ongewoons | ongewoners | ||||
| esperanto | nekutima |
|---|---|
| inglese | unusual; unwonted |
| svedese | ovan |
| tedesco | ungewöhnlich; unüblich; ungebräuchlich |