| Parte del discorso | verb |
|---|---|
| Pronuncia | /ˈsxrɪkə(n)/ |
| Sillabazione | schrik·ken |
| Modo indicativo | |
|---|---|
| Presente | Passato |
| (ik) schrik | (ik) schrok |
| (jij) schrikt | (jij) schrok |
| (hij) schrikt | (hij) schrok |
| (wij) schrikken | (wij) schrokken |
| (jullie) schrikken | (jullie) schrokken |
| (gij) schrikt | (gij) schrokt |
| (zij) schrikken | (zij) schrokken |
| Modo congiuntivo | |
| Presente | Passato |
| (dat ik) schrikke | (dat ik) schrokke |
| (dat jij) schrikke | (dat jij) schrokke |
| (dat hij) schrikke | (dat hij) schrokke |
| (dat wij) schrikken | (dat wij) schrokken |
| (dat jullie) schrikken | (dat jullie) schrokken |
| (dat gij) schrikket | (dat gij) schrokket |
| (dat zij) schrikken | (dat zij) schrokken |
| Modo imperativo | |
| Singolare/Plurale | Plurale |
| schrik | schrikt |
| Participi | |
| Participio presente | Participio passato |
| schrikkend, schrikkende | (zijn) geschrokken |
| esperanto | teruriĝi |
|---|---|
| tedesco | erschrecken |