| Parte del discorso | verb |
|---|---|
| Pronuncia | /ɔntˈɛrvə(n)/ |
| Sillabazione | ont·er·ven |
| Modo indicativo | |
|---|---|
| Presente | Passato |
| (ik) onterf | (ik) onterfde |
| (jij) onterft | (jij) onterfde |
| (hij) onterft | (hij) onterfde |
| (wij) onterven | (wij) onterfden |
| (jullie) onterven | (jullie) onterfden |
| (gij) onterft | (gij) onterfdet |
| (zij) onterven | (zij) onterfden |
| Modo congiuntivo | |
| Presente | Passato |
| (dat ik) onterve | (dat ik) onterfde |
| (dat jij) onterve | (dat jij) onterfde |
| (dat hij) onterve | (dat hij) onterfde |
| (dat wij) onterven | (dat wij) onterfden |
| (dat jullie) onterven | (dat jullie) onterfden |
| (dat gij) ontervet | (dat gij) onterfdet |
| (dat zij) onterven | (dat zij) onterfden |
| Modo imperativo | |
| Singolare/Plurale | Plurale |
| onterf | onterft |
| Participi | |
| Participio presente | Participio passato |
| ontervend, ontervende | (hebben) onterfd |
| esperanto | senheredigi |
|---|---|
| tedesco | enterben |