Sinonimi: knorren, ronken, snorken
| Parte del discorso | verb |
|---|
| Pronuncia | /ˈsnɵrkə(n)/ |
|---|
| Sillabazione | snur·ken |
|---|
Coniugazione
| Modo indicativo |
|---|
| Presente | Passato |
|---|
| (ik) snurk | (ik) snurkte |
| (jij) snurkt | (jij) snurkte |
| (hij) snurkt | (hij) snurkte |
| (wij) snurken | (wij) snurkten |
| (jullie) snurken | (jullie) snurkten |
| (gij) snurkt | (gij) snurktet |
| (zij) snurken | (zij) snurkten |
| Modo congiuntivo |
|---|
| Presente | Passato |
|---|
| (dat ik) snurke | (dat ik) snurkte |
| (dat jij) snurke | (dat jij) snurkte |
| (dat hij) snurke | (dat hij) snurkte |
| (dat wij) snurken | (dat wij) snurkten |
| (dat jullie) snurken | (dat jullie) snurkten |
| (dat gij) snurket | (dat gij) snurktet |
| (dat zij) snurken | (dat zij) snurkten |
| Modo imperativo |
|---|
| Singolare/Plurale | Plurale |
|---|
| snurk | snurkt |
| Participi |
|---|
| Participio presente | Participio passato |
|---|
| snurkend, snurkende | (hebben) gesnurkt |