Sinonimi: betogen, vertogen
| Parte del discorso | verb |
|---|---|
| Pronuncia | /ɑrɣymɛnˈteːrə(n)/ |
| Sillabazione | ar·gu·men·te·ren |
| Modo indicativo | |
|---|---|
| Presente | Passato |
| (ik) argumenteer | (ik) argumenteerde |
| (jij) argumenteert | (jij) argumenteerde |
| (hij) argumenteert | (hij) argumenteerde |
| (wij) argumenteren | (wij) argumenteerden |
| (jullie) argumenteren | (jullie) argumenteerden |
| (gij) argumenteert | (gij) argumenteerdet |
| (zij) argumenteren | (zij) argumenteerden |
| Modo congiuntivo | |
| Presente | Passato |
| (dat ik) argumentere | (dat ik) argumenteerde |
| (dat jij) argumentere | (dat jij) argumenteerde |
| (dat hij) argumentere | (dat hij) argumenteerde |
| (dat wij) argumenteren | (dat wij) argumenteerden |
| (dat jullie) argumenteren | (dat jullie) argumenteerden |
| (dat gij) argumenteret | (dat gij) argumenteerdet |
| (dat zij) argumenteren | (dat zij) argumenteerden |
| Modo imperativo | |
| Singolare/Plurale | Plurale |
| argumenteer | argumenteert |
| Participi | |
| Participio presente | Participio passato |
| argumenterend, argumenterende | (hebben) geargumenteerd |
| catalano | argumentar |
|---|---|
| esperanto | argumenti |
| frisone di Saterland | argumentierje; bewiese |
| inglese | argue |
| papiamento | argumentá |
| portoghese | argumentar |
| russo | аргументировать; розражать; доказывать |
| tedesco | argumentieren; Beweisgründe vorbringen; schließen; folgern; als Grund dafür anführen |
| ungherese | érvel |