| Parte del discorso | verb |
|---|---|
| Pronuncia | /ˈmekɵnə(n)/ |
| Sillabazione | mee·kun·nen |
| Modo indicativo | |
|---|---|
| Presente | Passato |
| (ik) kan mee | (ik) kon mee |
| (jij) kan mee, kunt mee | (jij) kon mee |
| (hij) kan mee | (hij) kon mee |
| (wij) kunnen mee | (wij) konden mee |
| (jullie) kunnen mee | (jullie) konden mee |
| (gij) kunt mee | (gij) kondt mee |
| (zij) kunnen mee | (zij) konden mee |
| Modo congiuntivo | |
| Presente | Passato |
| (dat ik) meekunne | (dat ik) meekonne |
| (dat jij) meekunne | (dat jij) meekonne |
| (dat hij) meekunne | (dat hij) meekonne |
| (dat wij) meekunnen | (dat wij) meekonnen |
| (dat jullie) meekunnen | (dat jullie) meekonnen |
| (dat gij) meekunnet | (dat gij) meekonnet |
| (dat zij) meekunnen | (dat zij) meekonnen |
| Participi | |
| Participio presente | Participio passato |
| meekunnend, meekunnende | (hebben) meegekund |
| esperanto | povi kuniri |
|---|