Sinonimi: aanbinden, meren, onderbinden, vastbinden, afmeren, aanmeren
| Parte del discorso | verb |
|---|
| Pronuncia | /ˈvɑstlɛɣə(n)/ |
|---|
| Sillabazione | vast·leg·gen |
|---|
Coniugazione
| Modo indicativo |
|---|
| Presente | Passato |
|---|
| (ik) leg vast | (ik) legde vast |
| (jij) legt vast | (jij) legde vast |
| (hij) legt vast | (hij) legde vast |
| (wij) leggen vast | (wij) legden vast |
| (jullie) leggen vast | (jullie) legden vast |
| (gij) legt vast | (gij) legdet vast |
| (zij) leggen vast | (zij) legden vast |
| Modo congiuntivo |
|---|
| Presente | Passato |
|---|
| (dat ik) vastlegge | (dat ik) vastlegde |
| (dat jij) vastlegge | (dat jij) vastlegde |
| (dat hij) vastlegge | (dat hij) vastlegde |
| (dat wij) vastleggen | (dat wij) vastlegden |
| (dat jullie) vastleggen | (dat jullie) vastlegden |
| (dat gij) vastlegget | (dat gij) vastlegdet |
| (dat zij) vastleggen | (dat zij) vastlegden |
| Modo imperativo |
|---|
| Singolare/Plurale | Plurale |
|---|
| leg vast | legt vast |
| Participi |
|---|
| Participio presente | Participio passato |
|---|
| vastleggend, vastleggende | (hebben) vastgelegd |