Sinonimi: aangeven, aanwijzen, uitduiden, wijzen, beduiden, wijzen op
| Parte del discorso | verb |
|---|
| Pronuncia | /ˈandœʏ̯dən/ |
|---|
| Sillabazione | aan·dui·den |
|---|
Coniugazione
| Modo indicativo |
|---|
| Presente | Passato |
|---|
| (ik) duid aan | (ik) duidde aan |
| (jij) duidt aan | (jij) duidde aan |
| (hij) duidt aan | (hij) duidde aan |
| (wij) duiden aan | (wij) duidden aan |
| (jullie) duiden aan | (jullie) duidden aan |
| (gij) duidt aan | (gij) duiddet aan |
| (zij) duiden aan | (zij) duidden aan |
| Modo congiuntivo |
|---|
| Presente | Passato |
|---|
| (dat ik) aanduide | (dat ik) aanduidde |
| (dat jij) aanduide | (dat jij) aanduidde |
| (dat hij) aanduide | (dat hij) aanduidde |
| (dat wij) aanduiden | (dat wij) aanduidden |
| (dat jullie) aanduiden | (dat jullie) aanduidden |
| (dat gij) aanduidet | (dat gij) aanduiddet |
| (dat zij) aanduiden | (dat zij) aanduidden |
| Modo imperativo |
|---|
| Singolare/Plurale | Plurale |
|---|
| duid aan | duidt aan |
| Participi |
|---|
| Participio presente | Participio passato |
|---|
| aanduidend, aanduidende | (hebben) aangeduid |