| Parte del discorso | verb |
|---|---|
| Pronuncia | /ɔntˈstelə(n)/ |
| Sillabazione | ont·ste·len |
| Modo indicativo | |
|---|---|
| Presente | Passato |
| (ik) ontsteel | (ik) ontstal |
| (jij) ontsteelt | (jij) ontstal |
| (hij) ontsteelt | (hij) ontstal |
| (wij) ontstelen | (wij) ontstalen |
| (jullie) ontstelen | (jullie) ontstalen |
| (gij) ontsteelt | (gij) ontstaalt |
| (zij) ontstelen | (zij) ontstalen |
| Modo congiuntivo | |
| Presente | Passato |
| (dat ik) ontstele | (dat ik) ontstale |
| (dat jij) ontstele | (dat jij) ontstale |
| (dat hij) ontstele | (dat hij) ontstale |
| (dat wij) ontstelen | (dat wij) ontstalen |
| (dat jullie) ontstelen | (dat jullie) ontstalen |
| (dat gij) ontstelet | (dat gij) ontstalet |
| (dat zij) ontstelen | (dat zij) ontstalen |
| Modo imperativo | |
| Singolare/Plurale | Plurale |
| ontsteel | ontsteelt |
| Participi | |
| Participio presente | Participio passato |
| ontstelend, ontstelende | (hebben) ontstolen |
| esperanto | forŝteli de |
|---|