| Parte del discorso | verb |
|---|---|
| Pronuncia | /ˈʋɛɣblɛɪ̯və(n)/ |
| Sillabazione | weg·blij·ven |
| Modo indicativo | |
|---|---|
| Presente | Passato |
| (ik) blijf weg | (ik) bleef weg |
| (jij) blijft weg | (jij) bleef weg |
| (hij) blijft weg | (hij) bleef weg |
| (wij) blijven weg | (wij) bleven weg |
| (jullie) blijven weg | (jullie) bleven weg |
| (gij) blijft weg | (gij) bleeft weg |
| (zij) blijven weg | (zij) bleven weg |
| Modo congiuntivo | |
| Presente | Passato |
| (dat ik) wegblijve | (dat ik) wegbleve |
| (dat jij) wegblijve | (dat jij) wegbleve |
| (dat hij) wegblijve | (dat hij) wegbleve |
| (dat wij) wegblijven | (dat wij) wegbleven |
| (dat jullie) wegblijven | (dat jullie) wegbleven |
| (dat gij) wegblijvet | (dat gij) wegblevet |
| (dat zij) wegblijven | (dat zij) wegbleven |
| Modo imperativo | |
| Singolare/Plurale | Plurale |
| blijf weg | blijft weg |
| Participi | |
| Participio presente | Participio passato |
| wegblijvend, wegblijvende | (zijn) weggebleven |
| esperanto | forresti |
|---|---|
| francese | s’absenter |
| inglese | absent oneself; stay away |
| malese | jauh |
| papiamento | falta |
| tedesco | wegbleiben |