| Parte del discorso | verb |
|---|---|
| Pronuncia | /ˈœʏ̯dbɑrstə(n)/ |
| Sillabazione | uit·bar·sten |
| Modo indicativo | |
|---|---|
| Presente | Passato |
| (ik) barst uit | (ik) barstte uit |
| (jij) barst uit | (jij) barstte uit |
| (hij) barst uit | (hij) barstte uit |
| (wij) barsten uit | (wij) barstten uit |
| (jullie) barsten uit | (jullie) barstten uit |
| (gij) barst uit | (gij) barsttet uit |
| (zij) barsten uit | (zij) barstten uit |
| Modo congiuntivo | |
| Presente | Passato |
| (dat ik) uitbarste | (dat ik) uitbarstte |
| (dat jij) uitbarste | (dat jij) uitbarstte |
| (dat hij) uitbarste | (dat hij) uitbarstte |
| (dat wij) uitbarsten | (dat wij) uitbarstten |
| (dat jullie) uitbarsten | (dat jullie) uitbarstten |
| (dat gij) uitbarstet | (dat gij) uitbarsttet |
| (dat zij) uitbarsten | (dat zij) uitbarstten |
| Participi | |
| Participio presente | Participio passato |
| uitbarstend, uitbarstende | (zijn) uitgebarsten |
| esperanto | erupcii; erupti |
|---|---|
| frisone occidentale | útbarste |
| inglese | erupt |
| portoghese | entrar em erupção |
| tedesco | eruptieren; hervorbrechen; ausbrechen |