| Parte del discorso | verb |
|---|---|
| Pronuncia | /ˈkɛnə(n)/ |
| Sillabazione | ken·nen |
| Modo indicativo | |
|---|---|
| Presente | Passato |
| (ik) ken | (ik) kende |
| (jij) kent | (jij) kende |
| (hij) kent | (hij) kende |
| (wij) kennen | (wij) kenden |
| (jullie) kennen | (jullie) kenden |
| (gij) kent | (gij) kendet |
| (zij) kennen | (zij) kenden |
| Modo congiuntivo | |
| Presente | Passato |
| (dat ik) kenne | (dat ik) kende |
| (dat jij) kenne | (dat jij) kende |
| (dat hij) kenne | (dat hij) kende |
| (dat wij) kennen | (dat wij) kenden |
| (dat jullie) kennen | (dat jullie) kenden |
| (dat gij) kennet | (dat gij) kendet |
| (dat zij) kennen | (dat zij) kenden |
| Participi | |
| Participio presente | Participio passato |
| kennend, kennende | (hebben) gekend |
| afrikaans | ken |
|---|---|
| basso‐tedesco | kennen |
| esperanto | koni |
| inglese | know |
| papiamento | konosé |
| tedesco | kennen |