| Parti du discours | adjectif |
|---|---|
| Prononciation | /ɑpnɔrˈmal/ |
| Césure | ab·nor·maal |
| Positif | abnormaal |
|---|---|
| Comparatif | abnormaler |
| Superlatif | abnormaalst |
| Positif | Comparatif | Superlatif | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Prédicatif | abnormaal | abnormaler | (het) abnormaalst, (het) abnormaalste | |||
| Attributif | Indéfini | Pluriel masculin et féminin | abnormale | abnormalere | abnormaalste | |
| Singulier neutre | abnormaal | abnormaler | abnormaalst | |||
| Pluriel | abnormale | abnormalere | abnormaalste | |||
| Défini | abnormale | abnormalere | abnormaalste | |||
| Partitif | abnormaals | abnormalers | ||||
| afrikaans | abnormaal |
|---|---|
| allemand | anormal; regelwidrig |
| anglais | abnormal; freak |
| espagnol | anormal |
| espéranto | nenormala |
| français | aberrant; anormal |
| hongrois | abnormális; abnormis |
| italien | anormale |
| papiamento | apnormal |
| suédois | abnorm |
| turc | anormal |