| Parti du discours | adjectif |
|---|---|
| Prononciation | /ˈɔŋɣəʋon/, /ɔŋɣəˈʋon/ |
| Césure | on·ge·woon |
| Positif | ongewoon |
|---|---|
| Comparatif | ongewoner |
| Superlatif | ongewoonst |
| Positif | Comparatif | Superlatif | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Prédicatif | ongewoon | ongewoner | (het) ongewoonst, (het) ongewoonste | |||
| Attributif | Indéfini | Pluriel masculin et féminin | ongewone | ongewonere | ongewoonste | |
| Singulier neutre | ongewoon | ongewoner | ongewoonst | |||
| Pluriel | ongewone | ongewonere | ongewoonste | |||
| Défini | ongewone | ongewonere | ongewoonste | |||
| Partitif | ongewoons | ongewoners | ||||
| allemand | ungewöhnlich; unüblich; ungebräuchlich |
|---|---|
| anglais | unusual; unwonted |
| espéranto | nekutima |
| suédois | ovan |