Information du mot blaffen (néerlandais → espéranto: boji)

Parti du discoursverbe
Prononciation/ˈblɑfə(n)/
Césureblaf·fen

Conjugaison

Indicatif
PrésentPassé
(ik) blaf(ik) blafte
(jij) blaft(jij) blafte
(hij) blaft(hij) blafte
(wij) blaffen(wij) blaften
(jullie) blaffen(jullie) blaften
(gij) blaft(gij) blaftet
(zij) blaffen(zij) blaften
Subjonctif
PrésentPassé
(dat ik) blaffe(dat ik) blafte
(dat jij) blaffe(dat jij) blafte
(dat hij) blaffe(dat hij) blafte
(dat wij) blaffen(dat wij) blaften
(dat jullie) blaffen(dat jullie) blaften
(dat gij) blaffet(dat gij) blaftet
(dat zij) blaffen(dat zij) blaften
Impératif
Singulier/PlurielPluriel
blafblaft
Participes
Participe présentParticipe passé
blaffend, blaffende(hebben) geblaft

Exemples d’usage

Toen ze die zwijgend passeerden, blafte een hond.
In de verte hoorde hij een hond blaffen en hij wist wat dit betekende.
Vaag hoorde hij onder hen honden blaffen en daaruit kon hij min of meer opmaken waar ze zich bevonden.

Traductions

allemandbellen
anglaisbark
catalanbordar; lladrar
espagnolladrar
espérantoboji; hundobleki; hundbleki
féringiengoyggja
finnoishaukkua
françaisaboyer
frison occidentalbylje; blaffe
frison saterlandblafje; bliekje
hongroisugat
italienabbaiare
malaismengongong
papiamentogrita; ladra
portugaisladrar; latir
russeбрехать; лаять
suédoisskälla
tchèqueštěkat