Synonymes: aangrenzend, dichtbijgelegen, dichtbijzijnd, nabij, naastgelegen
| Parti du discours | adjectif |
|---|---|
| Prononciation | /ˈanlɪɣənt/ (attributief), /anˈlɪɣənt/ (predikatief) |
| Césure | aan·lig·gend |
| Prédicatif | ||||
|---|---|---|---|---|
| Attributif | Indéfini | Pluriel masculin et féminin | aanliggende | |
| Singulier neutre | aanliggend | |||
| Pluriel | aanliggende | |||
| Défini | aanliggende | |||
| Partitif | aanliggends | |||
| afrikaans | aangrensend |
|---|---|
| allemand | angrenzend; anstoßend; daneben befindlich; nebenan befindlich; Neben‐; nebenstehend |
| anglais | adjacent; adjoining |
| catalan | veí |
| espagnol | adyacente; contiguo; vecino |
| espéranto | apuda |
| français | adjacent |
| frison occidental | neistlizzend |
| frison saterland | angränsjend; ansteetend |
| hongrois | melletti |
| portugais | adjacente; apenso; contíguo; junto; próximo; vizinho |