Synonymes: kwetsen, schokken, schandaliseren
| Parti du discours | verbe |
|---|
| Prononciation | /sjɔˈkerə(n)/ |
|---|
| Césure | choqu·er·en |
|---|
Conjugaison
| Indicatif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (ik) choqueer | (ik) choqueerde |
| (jij) choqueert | (jij) choqueerde |
| (hij) choqueert | (hij) choqueerde |
| (wij) choqueren | (wij) choqueerden |
| (jullie) choqueren | (jullie) choqueerden |
| (gij) choqueert | (gij) choqueerdet |
| (zij) choqueren | (zij) choqueerden |
| Subjonctif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (dat ik) choquere | (dat ik) choqueerde |
| (dat jij) choquere | (dat jij) choqueerde |
| (dat hij) choquere | (dat hij) choqueerde |
| (dat wij) choqueren | (dat wij) choqueerden |
| (dat jullie) choqueren | (dat jullie) choqueerden |
| (dat gij) choqueret | (dat gij) choqueerdet |
| (dat zij) choqueren | (dat zij) choqueerden |
| Impératif |
|---|
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
|---|
| choqueer | choqueert |
| Participes |
|---|
| Participe présent | Participe passé |
|---|
| choquerend, choquerende | (hebben) gechoqueerd |