Synonyme: kiemen
| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /ɔntˈkimə(n)/ |
| Césure | ont·kie·men |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (hij) ontkiemt | (hij) ontkiemde |
| (zij) ontkiemen | (zij) ontkiemden |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (dat hij) ontkieme | (dat hij) ontkiemde |
| (dat zij) ontkiemen | (dat zij) ontkiemden |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| ontkiemend, ontkiemende | (zijn) ontkiemd |
| allemand | ausschlagen; keimen; sprießen; sprossen |
|---|---|
| anglais | germinate |
| espéranto | ĝermi |
| féringien | næla |
| français | germer |
| frison saterland | uutslo; kiene; kienje; spruutje |
| latin | germinare |
| portugais | brotar; germinar |