| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /ˈklœʏ̯və(n)/ |
| Césure | klui·ven |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ik) kluif | (ik) kloof |
| (jij) kluift | (jij) kloof |
| (hij) kluift | (hij) kloof |
| (wij) kluiven op | (wij) kloven |
| (jullie) kluiven op | (jullie) kloven |
| (gij) kluift | (gij) kloofdet |
| (zij) kluiven op | (zij) kloven |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (dat ik) kluive | (dat ik) kloofde |
| (dat jij) kluive | (dat jij) kloofde |
| (dat hij) kluive | (dat hij) kloofde |
| (dat wij) kluiven op | (dat wij) kloofden |
| (dat jullie) kluiven op | (dat jullie) kloofden |
| (dat gij) kluiven ot | (dat gij) kloofdet |
| (dat zij) kluiven op | (dat zij) kloofden |
| Impératif | |
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
| kluif | kluift |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| kluiven opd, kluiven opde | (hebben) gekloven |