Synonymes: triomferen, zegepralen
| Parti du discours | verbe |
|---|
| Prononciation | /ˈzeɣəviːrə(n)/ |
|---|
| Césure | ze·ge·vie·ren |
|---|
Conjugaison
| Indicatif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (ik) zegevier | (ik) zegevierde |
| (jij) zegeviert | (jij) zegevierde |
| (hij) zegeviert | (hij) zegevierde |
| (wij) zegevieren | (wij) zegevierden |
| (jullie) zegevieren | (jullie) zegevierden |
| (gij) zegeviert | (gij) zegevierdet |
| (zij) zegevieren | (zij) zegevierden |
| Subjonctif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (dat ik) zegeviere | (dat ik) zegevierde |
| (dat jij) zegeviere | (dat jij) zegevierde |
| (dat hij) zegeviere | (dat hij) zegevierde |
| (dat wij) zegevieren | (dat wij) zegevierden |
| (dat jullie) zegevieren | (dat jullie) zegevierden |
| (dat gij) zegevieret | (dat gij) zegevierdet |
| (dat zij) zegevieren | (dat zij) zegevierden |
| Impératif |
|---|
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
|---|
| zegevier | zegeviert |
| Participes |
|---|
| Participe présent | Participe passé |
|---|
| zegevierend, zegevierende | (hebben) gezegevierd |